Visages Villages

Agnes Varda, JR, Frankrijk, 90 min, Documentaire, Kunst, 12+

Tijden & Tickets

Na de première van Visages villages op het festival van Cannes volgde een ovatie van ruim 6 minuten! Sommige mensen hadden tranen in de ogen. Visages villages won in Cannes de l ’Œil d’or voor Beste Documentaire en kreeg de publiekprijs in Toronto.

Agnès Varda, befaamd vanwege docufilms als Cléo de 5 à 7, Les glaneurs et la glaneuse of Les plages d’Agnès, is een markante figuur in de Franse cinema. Voor haar jongste productie trok zij samen met de foto/graffitikunstenaar JR door het Franse platteland.

Het is een uniek duo: Agnès is 89 jaar (en al bijna dertig jaar weduwe van collega-cineast Jacques Demy), JR is pas 33 maar inmiddels ook al wereldberoemd. Als ‘tag’ heeft hij zwart-witportretten van monumentaal formaat op gebouwen 'gewildplakt', zoals een graffiti-artiest zich de openbare ruimte toe-eigent. In Parijs liet hij jongeren gekke bekken trekken en dreigende poses aannemen, om de spot te drijven met het karikaturale beeld dat van hen in de media wordt verspreid; in Israel  plakte hij portretten van Palestijnse en Israëlische mannen en vrouwen met dezelfde beroepen op de scheidingsmuur, want ze lijken op elkaar "als tweelingbroers die zijn opgegroeid in verschillende families"; in sloppenwijken van Rio de Janeiro, Nairobi, Monrovia, Phnom Penh en Jaipur fotografeerde hij vrouwen, niet om de armoede te benadrukken maar hun vitaliteit.

Ondanks het grote leeftijdsverschil groeit er een hartverwarmende vriendschap. Agnès wordt zelfs geïntroduceerd bij JR’s 100-jarige grootmoeder. Voor hun ‘road movie’ laten ze zich leiden door toeval, passie en intuïtie. Onderweg zingen ze tophits uit de jaren ‘70, bezoeken ze het graf van Henri Cartier-Bresson en proberen ze Jean-Luc Godard uit zijn kluizenaarsbestaan te lokken - want net als J-LG heeft JR altijd een zwarte bril op. Ze rijden rond in een tot fotostudio omgebouwd vrachtwagentje, waar portretten van allerlei dorpelingen op groot formaat uit de zijkant binnen een paar seconden tevoorschijn komen. Die foto’s worden op muren en andere plekken aangeplakt en samen met de verhalen van de geportretteerden maakt dit project het landschap tot een levend museum.

De Belgische krant De Morgen had een prachtige recensie: “Visages villages is ook een reis door het verleden. De dochter van een mijnwerker herinnert zich hoe haar moeder elke avond het zwart van haar vaders rug schrobde in de woonkamer. Een boer, die tegenwoordig moederziel alleen op zijn computergestuurde tractor zit, vertelt hoe anders (en hoeveel socialer) zijn job vroeger was. Dit is het portret van een verdwenen Frankrijk. Maar Varda trekt ook de parallel met haar eigen verval. Langzaamaan verliest ze haar zicht – rampzalig, voor iemand die van beelden haar leven gemaakt heeft. Gelukkig is Varda’s geest wel nog scherp: haar kenmerkende grillige associaties en frisse woordgrapjes geven de film kleur. Terloops komt de nabijheid van de dood aan bod. “Ik ben er niet bang voor, maar ik denk er wel veel aan”, zegt Varda met de glimlach. Een goederentrein, bedrukt met een foto van haar ogen, rijdt langzaam weg. Een ontroerend beeld. Is dit Varda’s afscheidsbrief aan de Zevende Kunst? Wij zijn blij dat we mochten meelezen.”

Regisseur
Agnes Varda, JR
Land
Frankrijk
Jaar
2017
Duur
90
Taal
Frans
Ondertiteling
Nederlands
  • Een speels en liefdevol essay over het verschil tussen kijken en zien.

    De Volkskrant

  • Eens in de zoveel tijd wordt er een film gemaakt die je ogen kust. Visages Villages is zo’n film.

    NRC

Tickets kopen