I pugni in tasca

Marco Bellocchio, Italië, 105 min, Een waarlijk uniek werk dat nog steeds beschouwd wordt als een van de grootste wapenfeiten van de Italiaanse cinema.

Onderdeel van: Filmhuis Klassiekers

Tijden & Tickets

“Surely one of the most astonishing directorial debuts in the history of movies”, schreef de wereldbekende filmrecensent Pauline Kael in The New Yorker. De provocerende film werd geweigerd door het festival van Venetië, maar won een prijs in Locarno.

Drie broers en een zus wonen nog steeds bij hun blinde moeder in een Italiaanse villa. Drie van de vier kinderen lijden aan epilepsie, de oudste zoon Augusto is de enige uitzondering. Het zal niemand verbazen dat hij de enige kostwinner is. Hij wil trouwen, maar wil ook zijn stadse vriendin niet opzadelen met de last van zo’n krakkemikkige, dysfunctionele schoonfamilie. Alessandro voelt met zijn broer mee en besluit energiek elk gezinslid te vermoorden. Eigenlijk is Augusto de grootste schoft van de bende, want hij doet niets om zijn doldrieste broertje in te tomen. Zelf blijft Alessandro definitief in een epileptische aanval als hij een aria uit Verdi’s La traviata zingt, “Sempre libera degg’io, folleggiar di goia in goia”.

Op 26-jarige leeftijd verraste Marco Bellocchio met een ijzersterke debuutfilm. Door de koele stijl en schokkende galgenhumor (op meeslepende muziek van Ennio Morricone) bleef I pugni in tasca destijds dwars in de keel steken bij de verdedigers van burgerlijke familiewaarden en de Katholieke moraal.  Bellocchio’s provocaties lijken te passen bij de rebellie van de jeugd die vanaf het midden van de jaren ‘60 overal in Europa de gevestigde orde uitdaagde, maar eigenlijk is het puur een grotesk en cynisch portret van een individueel gezin. Hier slaat de sociale malaise naar binnen, zonder de maatschappelijke structuren echt uit te dagen. In volgende films zou Bellocchio een net zo harde maar overtuigender kritiek op de toestanden in de wereld leveren.

Samen met vrienden van de filmacademie had Bellocchio I pugni in tasca voor een appel en een ei gerealiseerd. De opnames vonden plaats op het familielandgoed en een deel van de productiekosten bekostigde hij via een geldlening van zijn tweelingbroer (die overigens drie jaar later zelfmoord zou plegen). In 1980 maakte Bellocchio nog een ‘professionele home movie’, waarin hij terugblikte op het “traumatische afscheid” van zijn geboortestad, de verkoop van de familievilla en zijn echtscheiding.  

Net als de films van de Nouvelle Vague in Frankrijk uit het begin van de jaren ‘60 zette I pugni in tasca zich af tegen de visuele normen van de ‘cinéma du papa’, maar anders dan zijn Franse generatiegenoten lukte het Bellocchio niet om echt door te breken. Hij viel enigszins tussen wal en schip, tussen het baanbrekende Neo-realisme van naoorlogse cineasten als Visconti, Rossellini of De Sica en de Italiaanse grootmeesters Fellini, Antonioni en Pasolini die vervolgens alle cinefiele aandacht opeisten. En daarna volgden weer Bernardo Bertolucci en Marco Ferreri tegen wie Bellocchio moest opboksen. Niettemin blijft zijn regiedebuut “a truly unique work that continues to rank as one of the great achievements of Italian cinema”.

Bekijk de film via Filmthuis
Speciaal geselecteerde films die bij ons draaien zijn gelijktijdig ook thuis in onze online zaal - Filmthuis - te zien. Via je TV, laptop, tablet of smartphone kan dat 24 uur per dag. Geen tijd om de deur uit te gaan? Bezoek ons dan ook eens vanuit huis. Klik op de player hier onder om de film te bekijken. Vanaf 29 december.




Regisseur
Marco Bellocchio
Land
Italië
Jaar
1965
Duur
105
Taal
Italiaans
Ondertiteling
Nederlands

Tickets kopen