After the storm

Hirokazu Koreeda, Japan, 118 min, Meervoudig award-winnaar Kore-eda keert terug met een gevoelig en krachtig verhaal over familiebanden.

Als motto voor After the storm schreef Hirokazu Kore-eda op de eerste pagina van zijn script: “It’s not like everyone can become what they wanted to be.”

Overigens luidt de Japanse titel Umi yori mo mada fukaku, wat ‘Zelfs dieper dan de zee’ betekent. Het is een regel uit een lied van Teresa Teng, een jonggestorven en diepbetreurde zangeres uit Taiwan die bekend stond als de ‘diva of Asia’ en ‘de Chinese Madonna’; zij was ook in Japan erg populair. Haar vertolkingen van klassieke Chinese gedichten op moderne muziek en haar romantische ballades worden nog steeds veel beluisterd.

"Ben je geworden wie je wilde zijn?", vraagt zijn zoontje aan Ryota. Na een literaire debuutprijs had hij de droom een succesvol romanschrijver te worden, maar nu werkt hij noodgedwongen als privédetective voor een bureau. Op zijn werk wordt hij niet erg gewaardeerd; hij gaat zelfs zo ver dat hij in het geheim cliënten chanteert. Ook in zijn privé bestaan is het geen botertje tot de boom. Hij ‘vergeet’ meestal de alimentatie te betalen en raakt steeds meer vervreemd van zijn zoontje Shingo en beeldschone ex-vrouw Kyoko, die rust heeft gevonden bij een stabiele makelaar. Ook beweert hij te kampen met het verlies van zijn vader, maar bezoekjes aan zijn bejaarde moeder Yoshiko gebruikt hij om spullen te jatten die hij kan verpatsen. Kortom, hij voelt zich mislukt als collega, minnaar en vader, broer en zoon. Door zijn gokverslaving lijkt hij alle kansen op geluk verspeeld te hebben. Een stormachtige zomernacht biedt Ryota onverwachts de kans om niet alleen de regie over zijn eigen leven terug te nemen, maar ook de band met Shingo te versterken.

“Incorporating the changes that occurred within me after my mother and father died, it’s the film that is most coloured by what I am,” zei de gelauwerde Japanse regisseur Hirokazu Kore-eda over zijn laatste productie. “After I die, if I’m taken in front of God or the Judge of the Afterlife and asked: ‘What did you do down on earth?’ I think I would first show them After the storm.”

Het eerste idee voor de film kreeg Kore-eda al in 2001, toen zijn moeder na de dood van haar man naar een verzorgingscomplex verhuisde. Na een tropische storm zagen de gebouwen en het grasveld er fris gewassen en beloftevol uit, maar als bezoeker had hij de luxe om daarna weer actief de toekomst in te kunnen stappen. De bewoners van het complex leiden er een leven dat - net als in het geval van Ryota - totaal anders is dan ze zich ooit hadden verbeeld. “It wasn’t supposed to be like this.” Op dat thema filosofeerde Kore-eda verder. Hij laat hetzelfde gelden voor de meeste personages in After the storm: “Burdened with a hopeless reality, and unable to give up on one’s dream – it is for this very reason that happiness remains unattainable.”

Kore-eda scoorde in 1995 met zijn regiedebuut Maborosi al meteen de scenarioprijs op het festival van Venetië. Drie jaar later had hij een groot internationaal succes met After life. Bij zijn vierde productie Nobody knows kreeg de hoofdrolspeler veel aandacht toen hij in Cannes de prijs voor Beste Acteur in ontvangst mocht nemen: als veertienjarige was hij de jongste ooit! Ook Kore-eda’s volgende films waren hits op festivals. Zijn laatste film, Our little sister, werd in 2015 met de vijf voornaamste prijzen van de Japanse Academy bekroond.

Regisseur
Hirokazu Koreeda
Land
Japan
Jaar
2017
Duur
118
Taal
Japans
Ondertiteling
Nederlands
  • De toon is bitterzoet, hier en daar zelfs komisch

    Trouw

  • Kalme, fatalistische meditatie van Kore-eda.

    NRC

  • Aan de details voel je dat de Japanse regisseur onvoorwaardelijk van zijn personages houdt.

    De Volkskrant

De Japanse regisseur Hirokazu Kore-eda maakte eerder Our Little Sister en Like Father, Like Son.

Tickets kopen